Hij blaft niet. Hij ademt in het gezicht dat het dichtstbij is, tot die persoon opgeeft.
De sokken die hij steelt. De plek waar ze slaapt. Het geluid waarvoor hij komt aanrennen. Een boek met alles erin.
Gemaakt van negen foto's en zeven antwoorden, in ongeveer tien minuten. 28 pagina's, 20 × 20 cm.
De kaaslade
Niet de koelkastdeur, de lade. Max kan twee kamers verderop liggen slapen en staat naast je voor de lade helemaal open is. Hetzelfde gebeurt bij het woord 'tuin', in welke zin dan ook. Er is geen vertraging, geen twijfel. Alsof hij ergens al die tijd op wacht.
Waar hij echt slaapt
Officieel slaapt Max in de mand in de gang. In werkelijkheid ligt hij op de vloer onder de keukentafel, op die ene warme tegel boven de leiding. In de winter trekt hij zelf de rode deken van de bank en kruipt eronder op het kleed.
De rode sok
Vorige kerst nam hij de rode sok van oma, uit haar tas, terwijl ze erbij zat. Hij legde hem in de mand en ging ernaast liggen, alsof hij hem bewaakte. Niemand kreeg hem los. Pas op tweede kerstdag kreeg oma haar sok terug.
Om half negen is de zon van het gras af, en daar ligt hij dan. Bek open, hijgend, tevreden. Otto slaapt tegen hem aan en ontkent het. Meneer Wieringa bewaart zijn korstje. Noor leest hem voor met haar been als kussen. En ergens in de mand die niet zijn mand is, ligt weer een sok op wacht.
Kwart voor zeven staat hij al naast het bed. Nog steeds zijn idee.
Gemaakt van negen foto's en zeven antwoorden, in ongeveer tien minuten. 28 pagina's, 20 × 20 cm.
Tien voor zes
Om tien voor zes zat Luna op Toms borst en keek. Geen geluid. Als dat niet werkte, kwam er één poot op zijn neus, nagels uit. Dan liep ze voorop naar de keuken en ging bij het bakje zitten, alsof ze daar al uren had gewacht.
Van haar
Elke doos was van Luna, nog voor hij leeg was. Anders zat ze bovenop de boekenkast, waar ze de hele kamer zag en niemand bij haar kon. Ook de gele stoel in de keuken was van haar. Rond 2012 zijn Madeleine en Tom er niet meer op gaan zitten.
Wat ze meebracht
In zestien jaar bracht Luna nooit een muis mee naar binnen. Wel blaadjes, één voor één, netjes op een rij op de deurmat gelegd. En één keer een hele boterham van de vogeltafel van de buren, droog mee naar huis gedragen.
De gele stoel staat er nog, met het kussen erop dat Tom er ooit voor haar op legde. Niemand zit erop. Dat hoeft ook niet, het is nog steeds haar stoel.
Luna, 2009 – 2025.
Het boek op het scherm en als PDF. € 6,99.
20 × 20 cm, 28 pagina's, harde kaft. € 34,99, min de € 6,99 die je al betaalde.
Alleen als jij dat wilt. De vragen gaan over wat hij of zij doet, waar hij van houdt en waar ze mee wegkomt. Het boek volgt jouw antwoorden.
Ja. Schrijf in de verleden tijd en het boek doet dat ook. Het blijft een boek over wat hij of zij deed, niet over het einde.
Nee. Elke pagina kan anders. Pas de woorden aan, laat een pagina herschrijven met een opmerking, wissel een foto, zet een tekening in de plaats van een foto, laat een tekening opnieuw maken.
Ze worden gebruikt om je boek te maken en drie maanden nadat het klaar is verwijderd, of drie maanden na een hardcover-bestelling. Verder niets.
De woorden worden uit jouw antwoorden opgesteld door een AI-model met een vaste opdracht: niets verzinnen, geen clichés. Je leest en verandert elke regel voordat er iets gedrukt wordt.
Het boek is alleen voor jou gemaakt en kan daarom niet geretourneerd worden. Is er iets mis mee, schrijf ons dan en we lossen het op.